Dom, ziek en verbaasd !
Geachte lezer,
Ik ben weer lekker bezig. Verwaarloos ik een wond aan m'n voet en dat terwijl ik diabetes heb, niet slim dus. Maar het wordt nog erger, de diabetes zelf heb ik ook verwaarloosd en dan ben je dus echt de pineut (blijkt nu) want als ik pech heb dan kan ik aan de voice meedoen als de nieuwe manke Nelis, u weet wel de zanger van hits als kleine jodeljongen die hij 40 jaar lang avond aan avond op het Rembrandt plein ten gehore bracht. Mooie man die Nelis maar ik prefereer een andere carrière en met twee voeten.
Maar goed ik lig hier nu en ik verbaas me dagelijks over wat er in zo,n ziekenhuis gebeurt. Allereerst wil ik graag een lans breken voor de verpleging hier in het Westeinde ziekenhuis wat in mijn beleving een echt volksziekenhuis is in het hart van onze stad. De verpleging hier staat onder grote werkdruk maar weet keer op keer een top prestatie te leveren. Over de artsen hoef ik het sowieso niet te hebben want die hebben van huis uit respect en dankbaarheid van mijn kant.
Bovendien kan je met een beetje arts goed doorzakken en een goed feestje bouwen. Maar goed, ik lig dus op een kamer met een oudere man die de ene dag erg aardig is en de andere dag kwaadaardig daar komt bij dat de beste man moeilijk kan praten en dus niet kan zeggen wat hij voelt of wil. In z,n boosheid wil hij dan van alles op de grond flikkeren en slaat en schopt hij er lustig op los. Ik doe af en toe z'n kussen opschudden, pel een mandarijntje en spuit liters deo door de kamer om de lucht van z'n losgetrokken stoma te verdoezelen. Ik ruik het alleen en u begrijpt dat de verpleging de shit mag opruimen, ik heb er respect voor en het liefst zou ik de minister van volksgezondheid samen met mijn boosaardige buurman een bezoekje brengen om de bezuinigingen op dit soort zorg uit haar hoofd te laten beuken door mijn 79e jarige buurman of moet ik zeggen portier van ons stulpje hier op de 11e van casa Westeinde.
Als wij dan toch op pad zijn dan kan ik wellicht met mijn rechter voet (nu ik um nog heb) ff de deur van de directie er uit trappen en mededelen dat ze beter op MT kunnen bezuinigen dan op de verpleging en op de catering. Want de cateraar hier is volgens mij een ex patient waar de smaak papillen van zijn geamputeerd. Ook heb ik hier een nieuw fenomeen waargenomen. Ik lag in bed en ineens stond er een vrolijk mannetje naast me met de vraag: Heeft u nog fruit om te schillen ? in eerste instantie wilde ik um afblaffen en duidelijk maken dat ik niets aan m'n klauwen mankeer maar aan m'n poot, en dan nog, ik koop elk jaar ansicht kaarten aan de deur die zijn geschilderd door mensen zonder handen dus zal dat mandarijntje of banaantje ook wel lukken zonder handen, maar dat ter zijde. Ik moet overigens wel ff melden dat de Vla flip hier op de afdeling echt super is, een van de zusters en ik noemen deze ware lekkernij de Westeinde special, het is zo lekker dat ik jullie bijna zou willen adviseren om gezellig voor een auto te duiken en naast me te komen liggen.
Maar goed in deze maand van de diabetes besef ik toch dat ik anders met mezelf moet omgaan en de ziekte echt serieus moet nemen want nu is het m'n voet en voor het zelfde geld was het m'n penis geweest.
Joep doei en de mazzel, rij en vrij voorzichtig
Ps: In mijn volgende column verklap ik de juiste verhoudingen van de Vla flip !
