Mijn eigen algemene beschouwingen.

Hallo Hufferianen,
 
Leuk dat jullie er bij zijn op mijn nieuwe website en ik ben ontzettend blij dat ik mijn hersenspinsels en zieke gedachte nu eens met andere kan delen. Nu deed ik dat zo nu en dan al op tv en met Puur Gelul in den landen en in ons boekje, maar nu dan meerdere keren in de week op mijn website.

En ik moet jullie zeggen dat er toch wel weer heel veel zaken zijn die mij bezighouden. Zo begrijp ik alle ophef niet over de poedel opmerking van ons Geertje aan het adres van Jodocus Cohen.

Kijk, dat het nationaal poedel comité en het productschap de kroesende poedeltjes hier verontwaardigd over zijn kan ik me voorstellen, de poedel is tenslotte een goed behaarde en trotse hond met een uitermate zelfbewuste houding en een sterke uitstraling die bovendien zijn krachtige blaf  op de juiste momenten laat horen. Jodocus is meer een kortharige chiwawa of hoe die blaffende cavia,s ook mogen heten. Ze zitten in ieder geval in een te klein lichaam want ze denken dat ze overkomen als een pitbull en ze blaffen echt om alles terwijl het totaal geen invloed of impact heeft.

Daarom paste Jodocus waarschijnlijk zo goed in Amsterdam als leider van de roedel. In Den haag heb je toch andere kwaliteiten nodig. En laat ik vriendje Rutten dan in een andere column nog een keer op de korrel nemen, want op het moment kan ik alleen maar aan tandpasta reclame's denken als ik hem zie. Mark is namelijk druk bezig om alle problemen weg te smilen, maar praatjes vullen geen gaatjes, dus vrees ik voor Mark het ergste.  Nee laten we het eerst toch maar even over ons Geertje hebben.

Ik weet niet zo goed wat het met hem is, maar als ik heel diep graaf in mijn eigen geheugen dan wil ik hier wel bekennen dat ik ooit een letterlijke blauwe maandag bij de padvinders ben geweest. Ik was een nogal recalcitrant jochie vol kattenkwaad wat volgens zijn lieve vader en moeder wel een steuntje in de rug kon gebruiken. Nou ik kan u vertellen dat ik alleen maar de handtastelijke handjes van akela's Henk en Ingrid in mijn rug en lager heb gevoeld en ik binnen een avond wel klaar was met die scouting. Ik heb het idee dat ons Geertje ook lid was van de scouting in Venlo en dat het daar toch ergens is mis gegaan. Ik denk dat ons Geertje daar door zoveel padvinders knopen en steken de mond is gesnoerd dat hij nu denkt dat hij alles maar kan roepen. Het maakt werkelijk niet uit tegen wie, al was het de Minister President zelf. Als ons Geertje echt lef heeft vraagt ie gewoon aan vriendje Mark wat voor tandpasta hij gebruikt en geeft ie zelf aan een volle kamer toe dat ie naast chloor voor z'n haar ook kukident gebruikt om zijn uit de Limburgse mijnen gebeeldhouwde bijtspijkers bij elkaar te houden in dat rappe smoelwerk van um. Nee, het is allemaal niet meer wat het geweest is in die 2e kamer, als het überhaupt ooit wat is geweest. Maar soms hoop ik toch heel eventjes dat Jan Marijnissen al als een commando uit de nok van het gebouw neerdaalt en even aan de jongetjes duidelijk maakt in te dimmen. Want laten we wel wezen als we in de 2e kamer het niveau zo laten dalen en de omgangsvormen gaan lijken op die van de Antwerpse hoerenbuurt dan heeft dat niks met bestuur te maken en kunnen de heren die kant op gaan want daar hebben ze ervaring met een onbestuurbaar land. Ik heb overigens ook nog een voorstel voor een nieuw kamervoorzitters schap, Ik zou Sonja Barend vragen de leiding op zich te nemen dan weten we allemaal zeker dat de orde gewaarborgd is en tevens dat we morgen gezond weer op staan.

Met vriendelijke groet,
Jeffrey.

Ps: Heeft u problemen met deze column neem dan contact op met de stichting korrellatie of de kinder telefoon. In moeilijke gevallen is er vast wel ergens een leuke barvrouw of kastelein te vinden met een luisterend oor en een verantwoorde voorraad drank.